چرا رهبر انقلاب اصطلاح «آتش به اختیار » را به کار بردند؟
حضرت آقا در دیدار اخیر با دانشجویان تصریح کردند که اگر "قرارگاه های فرهنگی" دچار اختلال شدند و اصلی را از فرعی تشخیص ندادند، دانشجوها آتش به اختیارند. این فرمایشات واجد نکات مهمی بود:
در ادبیات نظامی اصطلاحی تحت عنوان “آتش به اختیار” وجود دارد یعنی در مواقع ضروری برخی یگانهای مسلح ، این اجازه را می یابند تا بدون هماهنگی با فرمانده هدفگیری کنند. پس از بیانات رهبر انقلاب برخی رسانه ها اینطور وانمود کردند که آتش به اختیار یعنی مجوز فعالیت غیرقانونی و خودسرانه عمل کردن، اما قطعا این برداشت غلطی است . آتش به اختیاری یعنی هر سربازی در حوزه مسئولیت خود معطل فرماندهی نماند؛ نه اینکه وظیفه خود را رها کرده و جای دیگران بنشیند. آتش به اختیاری یعنی کار جهادی با عزم انقلابی.
در خصوص اینکه چرا معظم له در شرایط حاضر این اصطلاح را به کار بردند میتوان گفت وقتی تساهل فرهنگی و اجتماعی غربی در کشور ما نفوذ کند و از سوی دیگر، متولیان فرهنگی نتوانند امور اصلی فرهنگی را مدیریت کنند نوبت به آتش به اختیار می رسد، این یعنی ضروریست جوانان انقلابی به صورت خودجوش
اولا: به نقد فرهنگ غرب بپردازند
ثانیا: برای اصلاح "سبک زندگی" تلاش کنند
ثالثا: به تبیین فرهنگ اصیل اسلامی بپردازند
رابعا: شبهات فرهنگی را پاسخ دهند.
نکته مهم دیگری که در فرمایشات معظم له وجود دارد بیفایده بودن عملکرد ساختارهای فرهنگی و ناکارآمدی مدیران این حوزه است. بر این اساس میتوان گفت فرمایشات رهبری یک هشدار جدی به جوانان انقلابی است که اولا: اقدام مناسبی برای حفظ دستاوردهای انقلاب صورت نمیگیرد و دستاوردهای انقلاب در معرض خطر نابودی هستند ثانیا: جوانان انقلابی به خیر مدیران نامآشنا امیدی نداشته باشند.
نکته آخر اینکه جماعتی که فرمان سکاندار انقلاب را به هرج و مرج و بی قانونی! ربط میدهند همان کسانی هستند که 8 سال پیش همه قوانین، نهادها و ساختارهای کشور را به هیچ انگاشتند و مردم را تشویق به حضور در کف خیابانها و به آتش کشیدن معابر کردهاند ؛ قرآن در حق این بیماردلان میفرماید: «فی قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا».
برچسب: اختیار,
نویسنده: نوید رحیمی